Gece yine büründü sessizligine…
Ben ezelden yana sessiz…
‘’Geldim’’ dedin, gözlerimden kacarak…
Bense gittigini anladım…
Sensin beni tek anlayan derdin ya…
Seni anlamak, ilk defa beni benden etti!
Yüregime dokunmuyor, gözlerin…
Isıtmıyor ellerin…
Sevmiyorsun…
Senden ne gelirse gelsin kabulum, bilirsin sen beni…
Cennetim de sensin, cehennemim de…
Şikayetci degilim, bu vurgundan…
Bekledigimdi, geldi…
Bilirim, beklenen ayrılıksa gelir…!
Belki zamanında, kimbilir belki de cok zamansız…
Şimdi benim payıma düşen, sensizlik…
Uykusuz, zifiri karanlık geceler…
Her sözde, care arayısları…
Bugulu bakışlarda, seni görme arzusu…
Daraldı ruhum yine…
Aldırma sen bana…
Ben kandırırım kendimi…
Bilirsin!
Acıtmaz gidişin…
Sen beni iyi tanırsın…
Susuyorum, aglamıyorum, izin veriyorum gidişine sualsiz…!
Korkma…
Ben sensizlige alışamam, senin bana alısamadıgın gibi…!
Birgün yine geleceksin, biliyorum ‘’sen’’ gibi…
Ve bana düşen, sıcacık bir ‘’hoşgeldin’’ olacak…
Yine mühürleyecegim gönlümü sana, sualsiz!Gidişini izledigim gibi,
gelişini de izleyecegim hüzünlerimle…
Şimdi git…
Unutma;
Ben sartlı- şartsız tahliye ederim kendimi…
